Vanmorgen liet ik mijn boterham vallen, met de besmeerde kant naar beneden. Terwijl ik de chocoladepasta van de keukenvloer schraapte, hoorde ik de kinderen de trap af komen. We hadden haast, iedereen moest op tijd de deur uit. En op dat moment besefte ik ineens wat écht leiderschap betekent.
Ik verzin dit natuurlijk. Maar geef toe, je zou zo’n bericht zomaar op LinkedIn kunnen tegenkomen. Foto erbij van die vieze vloer, drie belangrijke lessen voor ondernemers en een afsluitende vraag aan het netwerk: hoe ga jij om met tegenslagen?
Het gebeurt echt. Vandaag zag ik op Instagram een oud fragment waarin Dennis Bergkamp een kans mist. Het was 1998 en Johan Cruijff had er bij de nabeschouwing een mening over. Bijna dertig jaar later ziet een zzp’er daarin ineens een belangrijke les over leiderschap. Ik moet er soms wel om lachen. Mensen die een trein missen en daar een belangrijke les over timemanagement uit halen. Speciaal voor jouw tijdlijn. Of iemand die bij de bakker achter een mevrouw staat die tergend langzaam haar keuzes maakt. Even later verschijnt er een bericht over geduld, empathie en persoonlijk leiderschap. Het lijkt soms alsof je tegenwoordig niets meer kunt meemaken zonder er een diepere betekenis aan te moeten geven.
Ik heb helemaal niets tegen verhalen over kleine gebeurtenissen. Soms vertelt een voorval tijdens een doodgewone werkdag meer over iemand dan een uitgebreide beschrijving van zijn kwaliteiten. Je kunt honderd keer vertellen dat je klantgericht bent, maar als je beschrijft hoe je op vrijdagmiddag om vijf voor vijf nog in de auto stapt om een klant uit de brand te helpen, krijgt dat woord ineens betekenis. Je ziet iemand iets doen en kunt daar zelf iets van vinden.
Dat is wat een goed verhaal kan doen: iets zichtbaar maken wat anders abstract blijft. Daar is geen spectaculaire gebeurtenis voor nodig. Een onverwachte vraag of een lastige beslissing kan al genoeg zijn.
Toch lijkt het bij sommige LinkedInberichten alsof de schrijver eerst de wijze les bedenkt en daar vervolgens een gebeurtenis bij zoekt. Desnoods een gevallen boterham. Er wordt net zo lang aan gesleuteld totdat de werkelijkheid keurig past bij de boodschap.
Een verhaal hoeft wat mij betreft ook helemaal geen mooie afloop of wijze les te hebben. De werkelijkheid heeft nu eenmaal niet de gewoonte om speciaal voor jouw LinkedInbericht een keurige conclusie te produceren.
Soms is een gevallen boterham gewoon een gevallen boterham. Nou en. Smeer een nieuwe.

Geef een reactie