Laatst liep ik op een school en zag ik drie studenten in uniform buiten in het gras oefenen met hartmassage op een reanimatiepop. Voor de studenten en hun docent was het een doodgewone les. Ik vond het een prachtig beeld en maakte een foto.

Ik praat regelmatig met collega’s over hoe ze hun werk zichtbaarder kunnen maken. Dan hoor ik vaak dat ze niet weten waarover ze iets moeten vertellen. Dat begrijp ik best. Als je dagelijks met iets bezig bent, vind je het zelf al snel heel gewoon.

Tijdens een gewone werkweek gebeurt er echter ontzettend veel waar anderen iets aan kunnen hebben. Je hoeft echt niet te wachten tot er iets spectaculairs gebeurt voordat je je camera uit je broekzak haalt. Een klant stelt een vraag die je al tien keer hebt beantwoord. Een collega vindt een slimme oplossing voor een lastig probleem. Je bezoekt een bijzondere plek of ontdekt iets nieuws binnen je vakgebied. Allemaal mogelijke onderwerpen voor een artikel, een foto of een bericht op sociale media.

Ik noem dat graag het ontwikkelen van communicatieve voelsprieten. Daarvoor moet je van buiten naar binnen leren denken. Kijk eens met de ogen van je doelgroep naar je eigen werk. Wat voor jou vanzelfsprekend is, kan voor een ander juist interessant, verrassend of leerzaam zijn. Dat kun je oefenen. Houd bijvoorbeeld eens twee weken bij welke vragen je krijgt, welke problemen je oplost en wat je onderweg opvalt. Schrijf het ergens op, ook als je nog niet weet wat je ermee wilt doen. Je zult waarschijnlijk verbaasd zijn hoeveel onderwerpen je verzamelt.

Voor communicatieprofessionals is het minstens zo belangrijk om af en toe achter hun bureau vandaan te komen. Praat met collega’s over hun werk, loop eens mee en stel gerichte vragen. Wat hebben ze onlangs meegemaakt? Waar zijn ze mee bezig? Welke vragen krijgen ze steeds opnieuw?

Natuurlijk hoeft niet alles wat je tegenkomt onmiddellijk online. Ik bewaar graag interessante onderwerpen en foto’s voor een later moment. En als je weet wat er op de planning staat, kun je vooraf bedenken welke momenten de moeite waard zijn om vast te leggen. Dat voorkomt dat je ’s avonds op de bank bedenkt dat die activiteit van vanmiddag eigenlijk best een leuk bericht had opgeleverd.

Misschien loop je morgen tijdens je werk ook wel ergens achteloos aan voorbij, terwijl een ander er onmiddellijk zijn telefoon voor uit zijn broekzak zou halen.